Week 2: Vragen literatuur en kadervraag

Vraag: Kan de "Bottom-Up" cultuur wel lijnrecht tegenover de "Top-Down" cultuur worden gezet? Bottom-Up doet vermoeden dat de gamers het heft in handen hebben, maar zolang zij gebruik maken van bestaande elementen uit games en hier op voortborduren, ligt de macht toch nog steeds bij de grote spelers?

Raessens, J. Computer Games as Participatory Media Culture.
Hoofdstuk 24, pp. 373-388

Vraag: Is het niet zo, dat "signs" al door de designers van games worden meegegeven bij de ontwikkeling hiervan? De tekst doet vermoeden dat de gebruiker een game als zodanig interpreteert. Met andere woorden: ik mis de designer-sign verhouding een beetje.

Salen, K. & Zimmerman, E. Game Design and Meaningful Play
Hoofdstuk 4, pp. 59-79

Vraag: In hoeverre kan "mobile-/location-based learning" een positieve bijdrage leveren aan niet-historisch onderwijs? Is het bewezen dat een dergelijke manier van leren meer resultaat kan boeken dan traditioneel onderwijs?

Raessens, J. (2007) Playing history. Reflections on mobile and location-based learning. In: Didactics of Microlearning. Concepts, Discourses, and Examples, edited by T. Hug. Munster: Waxmann Verlag.
http://wwww.raessens.com/Publicaties/PlayingHistory.pdf

Kadervraag: Het is duidelijk dat games een opmerkelijke plaats innemen in onze maatschappij. Anders dan bij bijvoorbeeld films, hebben de "gebruikers" zelf macht over het spel en bepalen zij in veel spellen op een interactieve manier de narratie van een spel. Uit de case-studie over "mobile and location-based learning" blijkt dat games kunnen worden ingezet in het onderwijs om spelenderwijs leerlingen en studenten iets bij te brengen. Nu is mijn vraag: kunnen games wel optimaal worden ingezet in het onderwijs? Uit de case-studie bleek al dat sommige leerlingen/studenten moeite hadden om onderscheid te maken tussen fictie en werkelijkheid. Hieruit voortvloeiend de vraag: Is de vrijheid die leerlingen krijgen door op een educatieve manier met games om te gaan dan wel zo goed?